X
تبلیغات
اشعار ترکی و فارسی از دو شاعر خلخال - بابای خوب من - جعفری

بابای خوب من


اين    كه    می بينيد    بابای   من    است

دست هايش  پر ز  پينه ؛ چهره   زرد

قسمتِ     او   غير   درد    و   غم     نبود

زير    سقف      اين      سپهر      لاجورد

چرخ     گردون     دشمن     ديرينه اش

دوستی   با  او   نكرد   اين   هرزه گرد

من  چه    گويم ؟   روزگار   سنگ دل

با  چنين   بابای  خوب  من   چه  كرد ؟

از  سياهی ها    به    بختش  رنگ    داد

از    سفيدی   بر    سرش   افشاند    گرد

قامتش   را   غم     كمانی    كرده    است

هان   مخندی   بچّه !   بر  اين   پيرمرد

منگريد    از   پا      فتاده       اين     زمان

بوده   روزی    چون    شماها   رهنورد

چينِ      پيشانیِّ      او       گويد        چنين

كرده    عمری    با     نداری ها      نبرد

با      تمام     آن        نداری های      خود

بوده   در  بذل  و   سخاوت   فردِ    فرد

ديده ام    با   چشم    خود    من     بارها

می كشد   در   خلوت    شب   آه    سرد

قلب او صندوق  بغض و كينه  نيست

بلكه  صندوقی است  بر اندوه  و   درد

جعفری     در    بازی     اين     روزگار

می بَرد  دستِ   زمان  در  تخته  نرد

تهران ، 16/6/1387 ، جعفري

+ نوشته شده توسط رجب حعفری زاویه در چهارشنبه 22 تیر1390 و ساعت 11:31 بعد از ظهر |


Powered By
BLOGFA.COM